امام صادق (ع) می فرمایند:

فَما من عبدٍ شرِبَ الماءَ، فَذکرَ الحسین (علیه‌السلام) و لَعَنَ قاتلَه الّا کتب الله له مائة الف حسنة و حطّ عنه مائة الف سیئة و رفع له مائة الف درجة و کانّما أعتق مائة الف نسمة و حشره الله تعالی یوم القیامة ثلج الفؤاد

بنده‌ای نیست که آب بنوشد و حسین علیه‌السلام را یاد نموده و قاتلش را لعنت کند مگر اینکه خدا صدهزار حسنه برایش می‌نویسد و صدهزار گناه از سیئات او را پاک می‌کند و او را صد هزار درجه معنوی بالا می‌برد و با این عمل گویی او صد هزار برده را آزاد کرده و خدای متعال روز قیامت او را با دلی شاد و آرام (در آن محشر سوزان با دلی بسیار خُنک - ثلج الفؤاد - و نه جگری تفدیده) محشور می‌کند.


عن الصادق(علیه السلام) [حین شرب الماء]:
«صلوات الله علی الحسین و اهل بیته واصحابه ولعنة الله علی قتلة الحسین واعدائه» (حلیة المتقین، صفحه 63)
 
از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که به هنگام آشامیدن آب چنین می­فرمودند:
«درود خداوند بر حسین و خانواده و یارانش؛ و لعن و نفرین الهی بر قاتلان حسین و دشمنانش باد»
 

 در روایتی از حضرت رسول الله (ص)،منقول است که هرگاه کسی پیش از آب خوردن، بسم الله بگوید و دمی بخورد و الحمدلله بگوید پس باز بسم الله بگوید و دمی بخورد، الحمدلله بگوید، پس باز بسم الله بگوید و بخورد، پس ،بعد از خوردن الحمدلله بگوید، مادام که آن آب در شکم او باشد، تسبیح خدا گوید و ثوابش از برای او باشد.